STAÐLAPÓSTURINN - rafrænt fréttabréf Staðlaráðs

Jafnlaunavottun og stefnumótun
Mig langar að minnast á tvennt í starfsemi Staðlaráðs á síðasta ári. Í fyrra sagði ég á aðalfundi frá verkefni  um vottun jafnlaunastefnu sem þá stóð til að Staðlaráði yrði falið. Það gekk eftir að félagsmálaráðuneytið, Samtök atvinnulífsins og alþýðusamband Íslands fólu Staðlaráði að halda utan um tilraun til að búa til staðall sem  vottunarkerfi um framkvæmd jafnlaunastefnu gæti byggst á.  Verkefnið gengur vel en tími til þess var mjög krappur og ekki er víst því verði lokið fyrir áramót eins og lög gera ráð fyrir. Ég sagði í fyrra að verkefnið markaði tímamót, því Staðlaráð hefði ekki unnið slík félagsleg verkefni áður en byggi yfir góðum og nýtilegum fyrirmyndum í hugsuninni að baki gæðastöðlum.  Tímamótin verða þó meiri ef tekst að ljúka verkefninu og koma því í gagnið. En jafnframt  skulum við ekki vanmeta þann ávinning sem felst í því að fólk sem venjulega lætur sig staðla litlu varða, hefur sest niður og mátað aðferðafræðina sem þeir byggja við nýtt sviði – ég er viss um að það eitt, opnar huga gagnvart staðlastarfi.

Hitt sem ég vildi nefna er stefnumótunin sem við höfum unnið að.  Á aðalfundi í fyrra gerði ég að umtalsefni  að við værum stundum að slást við ímynd orðsins staðall sem væri í hugum margra eitthvað of rígbundið, einhver skylda eitthvað flókið ferkantað, stofnanalegt eða agalega leiðinlegt. Ég sagði þá að við þyrftum öll að leggja hönd á plóg við að víkka út skilningin á því hvað væri staðall.  Á árinu sem síðan er liðið hefur stjórn og starfsfólk staðlaráðs auk nokkurra hagsmunaaðila sest yfir að móta stefnu ráðsins til næstu 5 ára.  Ég veit ekki hvort réttmætt er að segja að það að velta fyrir sér ímyndum sé „voða mikið 2007“ en í stefnumótuninni  er stigið skref til viðbótar sem við skulum þá segja að sé „voða mikið 2009“. Þar eru dregnar útlínur um það hvert við ætlum og sett niður afmörkuð raunveruleg verkefni, smá og stór og sett  mörk um hvenær þeim skuli lokið. Sum þessara verka eru meira sexí en önnur, en við teljum að þau þurfi að vinna til að meginmarkmiðin náist að Staðlaráð sé virk og viðurkennd miðstöð stöðlunarstarfs, að það veiti íslensku atvinnulífi, stjórnvöldum og almenningi fyrsta flokks þjónustu og hafi áhrif í erlendu samstarfi á stöðlunarsviðinu.

Við  höfum séð á undanförnum mánuðum  - sem okkur finnst við reyndar alltaf hafa vitað - að einhver trix skila ekki raunverulegum verðmætum eða eftirsóknarverðri ímynd. Við vitum að við breiðum út hugmyndafræði stöðlunar og samræmingar með því einu að taka einn bita í einu af fílnum fræga,  brjóta verkefnið niður í smærri einingar og bretta svo upp ermarnar og byrja. Einingin eða verkefni má semsagt gjarnan vera  eitthvað minna heldur en að vinna sæti í öryggisráði eða sigra heiminn.

Guðrún Eyjólfsdóttir, formaður Staðlaráðs Íslands.